0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Gençlerimiz her geçen gün millî ve dinî değerlerimizden biraz daha uzaklaşıyor.

Bu uzaklaşma ne bir günde oldu ne de kendiliğinden…

Sosyal medya üzerinden kurulan görünmez tuzaklarla;

tarihiyle bağı koparılmış,

inancıyla arasına mesafe koymuş,

aidiyet duygusu zayıflatılmış bir gençlik inşa ediliyor.

Ve biz ne yapıyoruz?

Çoğu zaman seyrediyoruz.

Ekranların arkasında gençlerimizin zihinleri yeniden şekillenirken, biz “nasıl bu hale geldik?” diye sormakla yetiniyoruz. Oysa asıl soru şudur:

Neden bu gidişata zamanında müdahale edemedik?

Bugün gençlere millî değerler anlatılmıyor;

dinî hassasiyetler “baskı”,

gelenekler “geri kalmışlık”,

ahlâk ise “özgürlük karşıtı” gibi sunuluyor.

Bu algı, yüksek sesle değil;

mizahla, akımlarla, influencer’larla,

yani gençlerin dünyasına en kolay giren kapılardan veriliyor.

Tehlike de tam burada başlıyor.

Gençlerimiz kötü niyetli oldukları için değil;

yalnız bırakıldıkları için savruluyor.

Dinlenmeyen, anlaşılmayan, örnek göremeyen her genç;

başka seslere kulak vermek zorunda kalıyor.

Unutulmamalıdır ki değerler, nutuklarla değil;

yaşanarak,

örnek olarak,

samimiyetle aktarılır.

Eğer bizler bugün susarsak,

yarın sadece bir nesli değil;

o neslin taşıyacağı hafızayı, kimliği ve inancı da kaybederiz.

Asıl korkutucu olan, gençlerin değişmesi değil;

bizim bu değişimi normalleştirmemizdir.

Çünkü bir toplum, değerlerini savunmayı bıraktığı gün;

geleceğini başkalarının insafına terk etmiş demektir.

Ve hiçbir millet,

kendi değerlerinden vazgeçerek ayakta kalamaz.